Gitarra elektriko bakarra nahikoa izan daiteke zarata handia egiteko. Billy Bragg 80ko hamarkadaren hasieratik ari da tresna hori punka, folka eta protesta-kantua uztartzeko erabiltzen, maitasunari, langile klaseari eta politikari buruzko istorioak abesti zuzen, adimentsu eta, sarritan, umorez zipriztindu bihurtuz. Britainiar punkaren eztandatik sortua, Woody Guthrie-ren tradizioaren eta The Clash-en urgentziaren artean aurkitu zuen bere hizkuntza propioa, A New England edo Between the Wars bezalako abestiak eta Talking with the Taxman About Poetry bezalako ezinbesteko diskoak utziz. Lau hamarkada geroago, musikaren bidez intimoa kontatzeko eta kolektiboaz eztabaidatzeko espazioa aldarrikatzen jarraitzen du.
